Ruletka amerykańska i ruletka europejska przyjmują tę samą progresję Fibonacciego, ale cena długiej serii jest u nich różna. Stawka idzie według szeregu 1, 1, 2, 3, 5, 8. Przegrana przesuwa o krok do przodu. Wygrana przesuwa o dwa kroki wstecz, a nie do początku. Wzrost jest wolniejszy od podwojenia, więc sufit stołu przychodzi później, ale i jedna wygrana nie zwraca całej drabiny.
Szereg jest ułożony tak, że każda liczba równa się sumie dwóch poprzednich. Wypłata równej szansy równa się stawce. Znaczy to, że wygrana na bieżącej liczbie zamyka dwa poprzednie kroki i zostawia wcześniejsze przegrane na minusie. To główna różnica wobec martyngału, gdzie jeden udany spin zeruje cykl do plus jednego żetonu. Kasa może przyjąć monetę, żeby grać na kryptowalutę, ale kurs w numery szeregu nie wchodzi.
Ruletka europejska zdejmuje jedną przegrywającą kieszeń: 19 zamiast 20. Do stawki 89 szereg dlatego dochodzi rzadziej, same liczby 1, 1, 2, 3, 5 od składu koła nie zależą.
Drabina i suma przegranej w ruletce amerykańskiej
Poniżej szereg dla startu w 1 jednostkę. «Suma» to ile już postawiono, jeśli wszystkie kroki do tego wiersza włącznie przegrały. Dwunasty krok to 144. Trzynasty to 233. Przy ćwiczebnym maksimum 500 szereg jeszcze się mieści, podczas gdy podwojenie opiera się o zakaz stawki 512 już na dziesiątym kroku.
| Krok | Stawka | Suma wszystkich przegranych | Co zamyka wygrana tego kroku |
|---|---|---|---|
| 1 | 1 | 1 | sam krok, cykl na zerze albo na plusie na 1 |
| 2 | 1 | 2 | oba pierwsze kroki |
| 3 | 2 | 4 | kroki 2 i 3, pierwszy krok zostaje na minusie |
| 4 | 3 | 7 | kroki 3 i 4 |
| 6 | 8 | 20 | kroki 5 i 6, czyli 5 i 3 |
| 8 | 21 | 54 | kroki 7 i 8, czyli 13 i 8 |
| 10 | 55 | 143 | kroki 9 i 10, czyli 34 i 21 |
| 12 | 144 | 376 | kroki 11 i 12, czyli 89 i 55 |
Przykład. Seria doszła do kroku 6, stawka 8, przed nią przegrane jest już 12 (1+1+2+3+5). Wygrana 8 zabiera ostatnie 5 i 3 i zostawia na minusie pierwsze 4 jednostki. Wskaźnik wraca na krok 4, stawka znów wynosi 3. Cykl nie jest skończony. Następna przegrana znów rusza go do przodu.
Ile zjada ta sama głębokość w ruletce amerykańskiej
Na ósmym kroku Fibonacciego stawka równa się 21, a suma przegranych to 54. Podwojenie na tym samym numerze kroku stawia 128 i ma na stole już 255, jeśli liczyć przegrane poprzednie siedem stawek plus bieżącą gotowość. Stąd praktyczny sens szeregu: bank na średnią serię jest mniejszy, za to wyjście z dołka wymaga kilku wygranych, a nie jednej.
| Głębokość | Stawka Fibonacciego | Stawka podwojenia | Przegrane według Fibonacciego do tego kroku | Przegrane według podwojenia przed tym krokiem |
|---|---|---|---|---|
| 6 | 8 | 32 | 20 | 31 |
| 8 | 21 | 128 | 54 | 127 |
| 10 | 55 | 512 | 143 | 511 |
Dziesiątego kroku podwojenia na wielu stołach już nie można postawić. Dziesiąty krok tego szeregu to 55, zwykle mieści się w limicie. Płaci się za to długością: żeby zetrzeć dwanaście przegranych, trzeba sześciu wygranych w odpowiednich miejscach, bo każda zdejmuje tylko dwa kroki. Sześć wygranych z rzędu od kroku 12 sprowadza wskaźnik do początku. Sześć wygranych rozcieńczonych przegranymi może zostawić serię żywą przez dziesiątki spinów.
Prawdopodobieństwo dojścia do dużego kroku
Przegrana koloru na kole z 38 sektorów ma prawdopodobieństwo 20/38. Dziesięć przegranych z rzędu, po których stawka staje się 89, to (20/38)¹⁰, około 0,16%, mniej więcej 1 przypadek z 613. Na kole z 37 sektorów przegrywających kieszeni jest 19, i ta sama głębokość to około 0,13%, mniej więcej 1 z 785. Ruletka francuska ze zwrotem połowy stawki przy zerze tych udziałów nie używa: reguła działa na rozmiar straty, a nie na to, czy spin zaliczono jako krok do przodu. Jeśli zero zabrało tylko połowę, progresji o cały krok stosować już nie wolno bez osobnej reguły, której na stole RoulCoin nie ma.
| Przegranych z rzędu | Następna stawka szeregu | 38 sektorów | 37 sektorów |
|---|---|---|---|
| 8 | 34 | 0,59%, około 1 z 170 | 0,48%, około 1 z 207 |
| 10 | 89 | 0,16%, około 1 z 613 | 0,13%, około 1 z 785 |
| 12 | 233 | 0,045%, około 1 z 2 200 | 0,033%, około 1 z 3 000 |
Cyfry ostatniego rzędu zaokrąglono do zrozumiałego mianownika. Dokładna ocena amerykańska dla dwunastu przegranych to (20/38)¹², czyli mniej więcej 1 z 2 216. Do decyzji o banku starcza rząd wielkości: głębiej niż dziesiąty krok seria zachodzi rzadko, ale suma 143 do dziesiątego kroku już nie jest teoretyczna.
Jedna wygrana tutaj ściera dwa kroki, nie cały minus. Dopóki wskaźnik nie wrócił do jednostki, sesja nie jest na plusie o wielkość szeregu.
Jak prowadzić wskaźnik
Dla gracza z Polski na stole RoulCoin widać te same 38 sektorów co u gracza w każdym innym miejscu: 18 komórek wybranego koloru wobec 20 niekorzystnych. Wskaźnik wygodnie trzymać liczbą kroku, a nie pamięcią. Przegrana to plus jeden do numeru. Wygrana to minus dwa, ale nie niżej kroku 1. Stawkę bierze się z szeregu, a nie «mniej więcej tyle samo».
Najpierw szereg przechodzi się na żetonach ćwiczebnych: saldo gościa jest do tego wirtualne i nie idzie do wypłaty. Grać online bez rejestracji nie zastępuje zapisu dziesięciu kroków na papierze. Grać online na pieniądze warto po zestawieniu kroku 10 z maksimum w panelu.
Trzy reguły, bez których szereg się rozłazi:
- Po wygranej cofać się dokładnie o dwa kroki, nawet jeśli chce się «umocować» dużą stawkę.
- Nie podnosić jednostki szeregu w środku serii. Zmiana 1 na 5 mnoży cały dalszy minus przez pięć.
- Zatrzymywać wskaźnik na z góry wybranym kroku, na przykład na 10., nawet jeśli limit jeszcze puszcza 89.
Gdzie szereg myli na krótkim odcinku
Pięć cykli, z których każdy zamknął się w dwa–trzy kroki, wygląda jak trwały plus o kilka jednostek. Szósty, który doszedł do stawki 55, zabiera 143, jeśli urwać go na przegranej tego kroku. Krótka sesja tych 143 prawie nie pokazuje. Dlatego próbny przebieg ma sens nie do pierwszego plusa, a do z góry wyznaczonej głębokości.
Czy po wygranej można cofnąć się tylko o jeden krok?
Można, ale to już inny sposób. Jeden krok wstecz nie zamyka dwóch poprzednich liczb szeregu, bo bieżąca stawka równa się ich sumie, a nie jednej z nich. Minus zaczyna się zbierać nawet na przemianie «przegrana, wygrana».
Czy szereg pasuje do stawki na Tuzin?
Wypłata Tuzina to 2 do 1, wygrywających kieszeni 12 z 38. Szereg jest liczony na wypłatę 1 do 1. Wygrana na Tuzinie jest większa od stawki, więc zamyka nie dwa kroki, a inną sumę. Mieszać tych reguł w jednej serii nie wolno: wskaźnik przestaje zgadzać się z pieniędzmi.
Gdzie staje wskaźnik po dwóch wygranych od kroku 8?
Krok 8 to stawka 21. Pierwsza wygrana wraca na krok 6, druga na krok 4. Cztery numery szeregu zdjęte, wcześniejszy minus zostaje. Do jednostki te dwa spiny serii nie doprowadzają.
Czy można postawić 20 zamiast 21?
Nie. 21 równa się sumie 13 i 8, czyli dwóch poprzednich kroków. Wygrana 20 nie zamyka ich obu, i cofnięcie o dwa kroki przestaje schodzić się z pieniędzmi na stole.
Na którym kroku szereg opiera się o maksimum 500?
Czternasty krok to 377, jest jeszcze mniejszy od 500. Piętnasty to 610, stół ćwiczebny już go nie przyjmie. Urwanie następuje tutaj na stawce 610, a nie na «okrągłej» głębokości w dziesięć kroków.
Szereg Fibonacciego warto trzymać obok innych schematów: wspólne strategie gry nie odwołują ani 20 przegrywających kieszeni z 38, ani sufitu stawki. Przed żywymi jednostkami logicznie grać online za darmo i dociągnąć wskaźnik do dziesiątego kroku choć raz na żetonach ćwiczebnych.