Ruletka amerykańska płaci za kolor jedną jednostkę do jednej i zabiera stawkę na 20 kieszeniach z 38. Ruletka europejska w tej samej równej szansie zabiera stawkę na 19 kieszeniach z 37. Wielki martyngał po przegranej stawia nie po prostu podwojony żeton: do podwojenia dodaje się jeszcze jedną jednostkę.
Szereg zaczyna się od 1. Dalej stawka równa się podwojonej poprzedniej plus 1: 3, 7, 15, 31, 63, 127, 255, 511. Wygrana na kroku n zamyka serię z plusem n, a nie z plusem 1. W tym cała różnica wobec zwykłego podwojenia, gdzie każdy udany krok zwraca tylko jedną jednostkę ponad serię.
Zero i Podwójne zero osobnej reguły nie dostają. Obie zielone kieszenie to taka sama przegrana koloru jak obca komórka, i następny krok liczy się według tej samej formuły.
Jak rośnie krok w ruletce amerykańskiej
Kolumna «już przegrane» to suma stawek do tego kroku. «Wynik» to to, co zostanie, jeśli ten krok wygra i seria się zamknie. Start wszędzie to jednostka.
| Krok | Stawka | Już przegrane | Wynik, jeśli krok wygrał |
|---|---|---|---|
| 1 | 1 | 0 | +1 |
| 2 | 3 | 1 | +2 |
| 3 | 7 | 4 | +3 |
| 4 | 15 | 11 | +4 |
| 5 | 31 | 26 | +5 |
| 6 | 63 | 57 | +6 |
| 7 | 127 | 120 | +7 |
| 8 | 255 | 247 | +8 |
| 9 | 511 | 502 | +9 |
Sprawdzenie czwartego kroku: przegrane 1+3+7 = 11, stawka 15 zwraca je i zostawia +4. Ósmy krok po siedmiu porażkach stawia 255 przy już straconych 247 i w razie wygranej daje +8. Dziewiąta stawka to 511. Zwykłe podwojenie na tej samej głębokości ośmiu przegranych zabiera 255, tutaj na stole jest już 502.
Gdzie bank kończy się wcześniej niż sufit
Osiem przegranych z rzędu ma to samo prawdopodobieństwo co przy zwykłym podwojeniu: (20/38)⁸, około 0,59%, mniej więcej 1 seria z 170. Na 37 sektorach (19/37)⁸ — około 0,48%, mniej więcej 1 z 207. Droższa jest nie częstość, a suma.
| Już przegranych kroków | Na stole | Następna stawka | Czego nie puszcza bank 500 |
|---|---|---|---|
| 4 | 26 | 31 | stawka przechodzi |
| 5 | 57 | 63 | stawka przechodzi |
| 6 | 120 | 127 | stawka przechodzi |
| 7 | 247 | 255 | zostaje 253, brakuje 2 |
| 8 | 502 | 511 | i bank, i stawka 511 są już za |
Sufit stołu 500 samą stawkę 255 jeszcze by przyjął, a stawki 511 — nie. Bank o 500 jednostek po minus 247 stawki 255 już nie zbiera: w ręku zostaje 253. Cyfry 500 i 100 poniżej są ćwiczebne. W panelu limit może być inny, patrzy się na niego przed pierwszą jednostką, a nie przy siódmej porażce.
Udział ruletki amerykańskiej nie płaci za zbędną jednostkę
Każdy krok zostaje stawką na kolor. Ze 100 postawionych koło amerykańskie zabiera 5,26, europejskie — 2,70. Dodatek «plus jedna» zwiększa i stawkę, i plus udanego kroku, ale nie liczbę wygrywających kieszeni. Ruletka francuska z połową stawki na zerze w ten szereg nie wchodzi: 0 i 00 zabierają żeton w całości.
| Reguła | Osiem przegranych | Na stole | Plus, jeśli następny krok wygrał |
|---|---|---|---|
| Zwykłe podwojenie od 1 | 1…128 | 255 | +1 |
| Wielki martyngał od 1 | 1, 3, 7 … 255 | 502 | +8 |
Plus 8 wobec plus 1 wygląda hojniej dokładnie do chwili, gdy ósma stawka jest postawiona i wygrała. Cena wejścia w ten krok to 502 już leżące na stole plus sama stawka 255.
Wygrana kroku n zamyka serię na plus n. Za ten plus szereg prosi sumę, która wyprzedza zwykłe podwojenie prawie dwukrotnie.
Jak nie pomylić kroku
Dla gracza z Polski 0 i 00 nie stają się powodem, żeby dodać drugą zbędną jednostkę. Formuła jest jedna: podwoić poprzednią stawkę i dodać 1. Strefa czasowa kieszeni nie przestawia.
- Po wygranej szereg zaczyna się od nowa od 1. Zwycięskiego plusa do następnej drabiny się nie wynosi.
- Serię zatrzymuje się, gdy następna stawka nie wchodzi w z góry oddzielony bank.
- Stawka 255 przy suficie 500 może być dozwolona przez stół i przy tym nie mieścić się w reszcie banku.
- Koloru wewnątrz szeregu nie zmienia się: zmiana pola nie zmniejsza już przegranych 247.
Dlaczego plus na papierze jest większy niż plus wieczoru
Jedna zamknięta seria daje małą liczbę całkowitą, od +1 do +n. Jedna urwana na siódmym kroku zabiera 247 i nie zostawia stawki, którą ten minus się zamyka, jeśli w ręku było 500. Kilka krótkich plusów nie musi dogonić jednego takiego urwania.
Czym krok 15 różni się od zwykłej stawki 8?
Zwykłe podwojenie na czwartym kroku stawia 8 i przy wygranej daje +1 przy już przegranych 7. Tutaj czwarty krok to 15 przy już przegranych 11, i wygrana daje +4.
Czy bank 500 sięga stawki 255?
Nie, jeśli siedem przegranych już zabrało 247. Zostaje 253, a krok prosi 255. Sufit stołu 500 tej stawki sam z siebie jeszcze nie zabrania.
Przy maksimum 100 która stawka jest ostatnia?
Stawka 63 jest mniejsza od 100, następna — 127 — już większa. Ale po pięciu przegranych na stole jest 57, i z banku 100 na szósty krok zostaje 43. Stawki 63 z tej reszty nie da się zebrać.
Czy po zerze dodaje się dwie jednostki, a nie jedną?
Nie. 0 i 00 to zwykła przegrana. Następna stawka liczy się jako podwojona poprzednia plus 1, bez drugiego dodatku za zieloną kieszeń.
Zbędna jednostka w formule czyni udany krok wyraźniejszym, a urwanie droższym. Sąsiednie strategie gry na tym samym paśmie z ośmiu porażek rozchodzą się w sumie: 255 przy zwykłym podwojeniu i 502 tutaj. Szereg warto wypisać przed pierwszym żetonem, póki «plus n» jeszcze nie zasłania ceny wejścia.