Ruletka amerykańska zamyka jeden Tuzin 12 kieszeniami z 38. Ruletka europejska zamyka ten sam Tuzin 12 kieszeniami z 37. Dwa Tuziny naraz to stawka po jednostce na każdy, razem 2. Trafia jeden z nich: netto zostaje +1. Pudło obu: na stole −2.
Tuziny na stole to 1–12, 13–24 i 25–36. Dwa dowolne się nie przecinają i razem trzymają 24 numery. Na kole RoulCoin pudłem zostaje 12 numerów trzeciego Tuzina, 0 i 00: 14 kieszeni. Wypłata Tuzina równa się 2 do 1. Wygrany Tuzin zwraca 3: swój żeton i zysk 2. Drugi żeton przegrał, dlatego 2 − 1 = +1 przy dwóch postawionych.
Jeden Tuzin bez pary jest ułożony inaczej. Stawka 1, trafienie daje +2, pudło daje −1. Wygrywających kieszeni jest wtedy 12, a nie 24. Udział ze 100 postawionych u jednego i u dwóch Tuzinów jest ten sam. Zmienia się rysunek: rzadziej i grubiej albo częściej i drobniej.
Jeden spin dwóch Tuzinów w ruletce amerykańskiej
Poniżej oba żetony równe są 1. «Netto» to różnica wobec tego, co leżało na stole przed spinem.
| Gdzie spadła kula | Kieszeni z 38 | Co wróciło | Netto |
|---|---|---|---|
| Jeden z dwóch Tuzinów | 24 | 3 za udany żeton | +1 |
| Trzeci Tuzin, 0 albo 00 | 14 | nic | −2 |
24 z 38 to 63,16% spinów. W nich stawka 2 zamienia się w 3. W pozostałych 36,84% spinów dwie jednostki przepadają. Oczekiwanie jednego spinu: 24/38 × (+1) + 14/38 × (−2) = −4/38, około −0,11 na stawkę 2. Na każdą postawioną jednostkę to znów 5,26 ze 100.
Jeden Tuzin obok dwóch
Gdyby w 38 spinach każda kieszeń wypadła dokładnie jeden raz, jeden Tuzin dałby 12 wygranych po +2 i 26 przegranych po −1: 24 − 26 = −2 przy 38 postawionych. Dwa Tuziny za te same 38 kieszeni dałyby 24 razy po +1 i 14 razy po −2: 24 − 28 = −4 przy 76 postawionych. Minus 4 z 76 to te same 5,26 ze 100, co minus 2 z 38.
| Układ | Stawka | Wygrywających kieszeni | Netto przy trafieniu | Za 38 różnych kieszeni |
|---|---|---|---|---|
| Jeden Tuzin | 1 | 12 | +2 | −2 |
| Dwa Tuziny | 2 | 24 | +1 | −4 |
Pełne przejście kieszeni to linijka, nie obietnica wieczoru. Jest potrzebne, żeby zobaczyć minus bez drabiny. Żywa sesja z 38 spinów prawie nigdy nie powtarza każdej kieszeni dokładnie jeden raz, a osobny odcinek łatwo kończy się plusem. Oczekiwanie siedzi przy tym w −4/38 na spin dla dwóch Tuzinów.
Jak te same 24 numery stoją na kole europejskim
Na 37 sektorach dwa Tuziny wciąż zamykają 24 numery. Pudłem zostaje 12 numerów trzeciego Tuzina i jedno zero: 13 kieszeni, nie 14. Trafienie nadal daje +1 na stawce 2, pudło — −2. Udział ze 100 postawionych spada do 2,70, bo z przejścia zniknęła jedna zielona kieszeń. Koło RoulCoin tę kieszeń zachowuje: 00 leży obok 0.
| Koło | Pudło dwóch Tuzinów | Udział trafień | Ze 100 postawionych |
|---|---|---|---|
| 38 sektorów | 14 | 63,16% | 5,26 |
| 37 sektorów | 13 | 64,86% | 2,70 |
Dla gracza z Polski 00 nie wypada z dwóch Tuzinów «co drugi raz». Zawsze jest wśród 14 złych kieszeni, razem z 0 i obcym Tuzinem. Strefa czasowa układu nie zwęża.
Dwa Tuziny wygrywają częściej niż jeden, a netto przynoszą +1 na stawce 2. Za 38 różnych kieszeni to −4, nie zero.
Jak nie podwoić żetonu na trzecim Tuzinie
Trzeci Tuzin czasem nakrywa się «dla równego rachunku». Trzy Tuziny po jednostce zamykają wszystkie numery 1–36 i zostawiają otwarte tylko 0 i 00. Trafienie w Tuzin zwraca wtedy 3 i zabiera dwa sąsiednie żetony: netto znów +1, ale stawka to już 3, a oba zera zabierają wszystkie trzy. To inny układ, droższy na spin, z tymi samymi 5,26 ze 100. Do tabel powyżej nie wchodzi.
- Dwa Tuziny wybiera się przed spinem i nie przenosi po jednym pudle.
- Żetony na nich są równe. Dodatkowa jednostka na jednym Tuzinie psuje czysty +1.
- 0 i 00 zapisuje się jako −2, nie jako powód, by podwoić następną parę.
- Sufit stołu sprawdza się na sumę dwóch żetonów, nie na jeden.
Dlaczego Kolumny dają ten sam rysunek
Dwie Kolumny też zamykają 24 numery i płacą 2 do 1. Trafienie w jedną z dwóch Kolumn przy równych żetonach daje te same +1, pudło w trzecią Kolumnę, 0 albo 00 — te same −2. Osobnej «łagodniejszej» Kolumny na 38 sektorach nie ma.
Czy trafienie w jeden z dwóch Tuzinów przynosi plus 2?
Nie, plus 1. Wygrany Tuzin oddaje zysk 2, drugi żeton przegrał. 2 − 1 = 1 przy stawce 2.
Czy 14 pudeł z 38 to tylko obcy Tuzin?
Nie. Obcy Tuzin to 12 numerów. Jeszcze dwie kieszenie to 0 i 00. Razem 14.
Czy trzy Tuziny naraz zabierają udział stołu?
Nie. Zamykają 1–36 i przegrywają oba zera w całości. Ze 100 postawionych zostaje te same 5,26, stawka na spin przy trzech równych żetonach równa się 3, a nie 2.
Czy na 37 sektorach czysty plus staje się +2?
Nie. Trafienie nadal daje +1, pudło −2. Zmienia się liczba pudeł: 13 zamiast 14, a udział ze 100 postawionych równa się 2,70.
Częste plus jeden łatwo wziąć za przewagę nad kołem. Sąsiednie strategie gry albo rozciągają ten sam udział drabiną, albo stawiają na mniejszą liczbę numerów z grubszą wypłatą. Dwa Tuziny ma sens przeliczyć na jednym spinie, zanim trzeci Tuzin «dla równego rachunku» podwoi stawkę.